Inspiratie na afscheid

 

Mijn kleine meid is geen kleine meid meer. Hoewel, klein is ze nog steeds: 127 cm. Maar hé, ze is al 8 en zit al in groep 6! En dan ben je niet klein meer in die zin dat je je nog wil verkleden als prinses, jurkjes aan wil met ruches, of  überhaupt jurkjes in wat voor vorm dan ook. Het moet stoer! Strakke broeken of harembroeken met gympen. Grote oorbellen en veren in je haar, of gekleurde plukken. Nee, geen knipjes, die zijn kinderachtig. Je luistert niet naar K3, maar naar rap. Je lievelingskleur is allang geen roze meer, maar blauw, groen en zwart en jongens zijn stom! (en stiekem heel interessant) Een kus van je moeder op het schoolplein is not done en je bent groot genoeg om alleen naar school te gaan (ook al is dat 5 km fietsen), of naar de winkel, of om rond te hangen in het winkelcentrum, toch?? Niet? 'Kom op mam, ik ben geen kleuter meer'!

In deze fase zijn we dus aanbeland. Interessant dat wel, nieuw en wennen ook. Ik kan het niet bijhouden. En zo raakte ik de afgelopen tijd mijn hobby kwijt. Want ja, spijkerbroeken vind ik mooier uit de winkel en iets maken wat vervolgens niet gedragen wordt is niet goed voor mijn ego.

Iets voor mezelf maken heb ik geprobeerd, maar daar word ik niet zo blij van. Ik wil los kunnen gaan. Uren zoeken naar stofjes, lekker bonte jurkjes en shirtjes met bijpassende borduurtjes maken, daar werd ik blij van! Helaas, de machines begonnen te verstoffen. De borduurmachine heb ik met pijn in mijn hart verkocht. De naairuimte vermeed ik angstvallig, het deed te veel pijn. Het forum en blogs bezocht ik ook niet meer, te confronterend. Het was een heel rouwproces. Mijn creativiteit moest ik op andere manieren kwijt.

Maar na een rouwperiode komt altijd een tijd van acceptatie. Acceptatie dat wat ik had niet terug komt, maar dat ik er wat nieuws voor terug krijg met nieuwe mogelijkheden. En zo bezocht ik weer eens sites met stoffen, het forum en blogs. Ik ging met Sophie mijn stoffenkast door, wat werd nog goedgekeurd? Vroeg naar haar wensen. Samen zochten we applicaties uit en maakten we plannen. En zo komt het dat er op mijn strijkplank weer een stapel stof ligt met applicaties, klaar om verwerkt te worden tot iets wat acceptabel is voor mijn kleine meid die niet klein meer is.

#100daysofhappymoments deel 1

Vorige week maandag begon ik met #100daysofhappymoments, waarbij je 100 dagen lang foto's maakt van mooie momenten die je deelt via instagram.

Hierbij een overzicht van de eerste 9 dgn. Ik kom er wel achter dat de camera van mijn telefoon niet altijd mooie foto's maakt en de kwaliteit snel achteruit gaat bij het bewerken via instagram.

 

 

#1 Vriendin Cynthia komt thee drinken. Goede gesprekken onder het genot van een pot thee

 

 

 

#2 Vriendin Cynthia van dag 1 bracht me op het idee om zelf brood te bakken. We eten zoveel mogelijk suiker en e nummer vrij en dan is zelf brood bakken het veiligst. Afgelopen week heb ik zo'n 5 broden gebakken. Speltbrood, amandelbrood, rozijnenbrood en 5 zadenbrood.

 

#3 Altijd een happy moment wanneer ik de kinderen blij op school heb afgezet en ik weet dat ik de hele dag voor mezelf heb.

 

 

# 4 Stijn en zijn vriendje zitten net in groep. Even wennen zo de hele dag stil zitten en werken. Aan het eind van de dag hebben ze dan ook veel energie over en moet er gerend en gestoeid worden.

# 5 Zaterdag ben ik met de kinderen, mijn ouders en zusje naar het museum Beeld en geluid in Hilversum geweest. Een erg leuk, interactief museum. Aanrader!

#6 Zondag ben ik alleen met de kinderen thuis en laat ik de kinderen zelf hun brood maken voor de komende week. Ze maken met verschillende melen brood, die ze op smaak maken met rozijnen, kaneel en speculaaskruiden.

#7 Elke maandag rijd ik naar Kamerik om bij een biologische boer, rauwe melk, boter, yoghurt, eieren en vlees te halen. Meestal staan de koeien al buiten als ik kom, nu nog niet. De boerin zet het hek open en de 65 koeien lopen netjes in de rij de vrijheid van een enorm weiland tegemoet, geweldig gezicht!

#8 Stijn en Sophie kopen van hun zakgeld Stick storm, een nieuwe rage wat lijkt op domino. Je vlecht de stokjes tot een lange baan. Als je loslaat, vliegen alle stokjes de lucht in. Samen met Stijn heb ik het uitgeprobeerd, en het werkt!

 

 

#9 Woensdag en vrijdag heeft Sophie hockey training. Regen, kou, wind, het maakt haar allemaal niet uit, ze gaat er altijd met plezier naar toe. Gelukkig scheen gisteren het zonnetje, terwijl de meiden aan hun conditie werken.

 

Tot zover de eerste 9 dagen. Vind je het ook leuk om mee te doen met deze actie? Upload dan elke dag een foto met jou happy moment, waarbij je de dag vermeld en heel belangrijk #100daysofhappymoments. Zo heb je een verzameling gelukkige momenten die je kunt bekijken als je je een keer wat minder voelt.

100 days of happy moments

In navolging van #100daysofsisters op instagram, waarbij mensen foto's van zussen maken, bedacht Annemiek http://leafbyannemiek.blogspot.nl/ bij gebrek aan 2 zussen #100daysofhappymoments. Hierbij wordt 100 dagen lang elke dag een foto genomen van een happy moment en op instagram geplaatst.   
Ik vind het een super idee!!! Ik doe mee en zal regelmatig een update op dit blog maken.
Wie doet er nog meer mee?

Mijn boek is uit!!

Het afgelopen half jaar ben ik niet veel bezig geweest achter de machines, maar heb ik me vooral bezig gehouden met het schrijven van een ebook met 50 gezonde kindertraktaties.  Al een tijdje schrijf ik artikelen voor de website www.missnatural.nl en er is mij gevraagd om een boek te schrijven met leuke, verantwoorde, e-nummervrije en suikervrije traktaties voor thuis en op school.

Ik ben heel blij met het resultaat en hoop zo dat er steeds meer getrakteerd wordt op een creatieve, maar gezonde manier.

Het boek is hier te bestellen.

 

 

 

 

 

Racerbackjurkje

 

Het favoriete jurkmodel van Sophie. Een racerbackjurk. De stof komt uit Hong Kong en had eigenlijk een andere bestemming, maar niets zo veranderlijk als....

Klokrokje voor mezelf

 

Nu ik gisteren mijn boek met 50 gezonde kindertraktaties heb afgerond is er weer wat ruimte in mijn hoofd om achter de naaimachine te zitten. Ik maakte een klokjurkje uit het boek Allemaal Rokjes. De stof (katoen) lag al tijden in mijn kast. Ik heb er een elastische tailleband opgezet, want dat vind ik veeel makkelijker dan een beleg met rits. Ik heb ook een simpel racerbackjurkje voor Sophie gemaakt (foto's volgen nog) Ik ben blij dat er eindelijk weer iets uit mijn handen is gekomen, anders dan traktaties;-)

Malibu met racerbackshirt

 

 

 

 

Eindelijk kwam Farbenmix weer eens met een patroon die mijn stoere 8 jarige prepuber kon bekoren. Waarschijnlijk kwam dat ook vooral doordat er veel voorbeelden stonden van jurken bij een wat ouder meisje. Samen met Sophie stof uitgezocht en het patroon besteld.

Het is een jurk met veel patroondelen, maar niet moeilijk om te naaien. Toch ging het niet helemaal vlekkeloos en verdiend hij niet de schoonheidsprijs qua afwerking. Nadat ik onder schooltijd het jurkje bijna helemaal had gemaakt en doorgestikt gepast bij Sophie. Hij bleek veel te wijd. Zelfs zonder rits ging hij met gemak aan. Omdat ik alles al had doorgestikt, besloot ik de achternaad in te nemen. Later kwam ik erachter dat ik de zijnaden ook niet had doorgestikt en was het ws mooier geweest als ik die had ingenomen. uiteindelijk heb ik er geen rits ingemaakt, want ze komt er zo ook in. De knopen haalde ik van een oude jas. Ondanks wat schoonheidsfoutjes ben ik niet ontevreden, ik vind het een superleuk model en ga er zeker nog 1 maken voor de zomer.

Erbij maakte ik een racerbackshirt met borduur die ik wel vond passen bij de stof van de jurk.